GEOFIZYKA W GEOLOGII – nowy kierunek studiów

Geofizyka w GeologiiCzym jest Geofizyka w Geologii?Co mogę robić dalej?

Kierunek GEOFIZYKA W GEOLOGII to nowy makrokierunek stworzony wspólnie przez wydziały Geologii i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Obejmuje on studia I i II stopnia (licencjackie i magisterskie).

Fascynują Cię trzęsienia ziemi i wędrówka kontynentów? Pasjonujesz się badaniami Marsa, które prowadzą sondy kosmiczne? A może chcesz poszukiwać nowych złóż surowców naturalnych lub osiągnąć sukces w przemyśle wydobywczym? Kierunek został utworzony dla studentów zainteresowanych naukami o Ziemi i innych ciałach niebieskich i ich badaniem metodami geofizycznymi, w tym ich praktycznym zastosowaniem.

Geofizyka bada i wykorzystuje praktycznie zjawiska fizyczne zachodzące na Ziemi. Badania geofizyczne obejmują zagadnienia o przeróżnej skali, począwszy od analiz gruntów, na których stawiane są budynki, poprzez rozpoznawanie budowy geologicznej Polski, aż po budowę wewnętrzną całej planety. Sztuczne satelity pozwalają spojrzeć na Ziemię z nowego punktu widzenia. W epoce eksploracji Kosmosu doświadczenia wyniesione z badań naszej planety są wykorzystywane w badaniach innych planet, księżyców i komet, gdzie zupełnie odmiennym środowiskiem rządzą te same prawa fizyki. Zajęcia prowadzone będą przez doświadczonych pracowników Wydziałów Fizyki i Geologii. Większość zajęć odbywać się będzie na terenie kampusu Ochota, m. in. w nowo oddanym do użytku budynku Wydziału Fizyki przy ulicy Pasteura 5a. Oferujemy dostęp do nowoczesnej aparatury w laboratoriach badawczych i dydaktycznych oraz do nowoczesnego oprogramowania. Kampus jest dobrze skomunikowany z resztą miasta, docierają do niego tramwaje i autobusy, a metro jest w zasięgu przyjemnego spaceru przez Pole Mokotowskie. Wzdłuż ulicy Banacha przebiega także wygodna ścieżka rowerowa.

Kierunek GEOFIZYKA W GEOLOGII wychodzi naprzeciw potrzebom współczesnych nauk o Ziemi. Studia obejmują bloki zajęć z matematyki, fizyki, informatyki, geofizyki, geologii i planetologii. Studenci zyskają wiedzę fizyczną potrzebną do zrozumienia procesów zachodzących na powierzchni i w głębi Ziemi, doświadczenie geologiczne, niezbędne, aby powiązać teorię z rzeczywistością oraz nauczą się wykorzystywać możliwości, jakie dają współczesne techniki komputerowe. Poznają zarówno praktyczne metody poszukiwawcze i eksploatacyjne, które mają zastosowanie w gospodarce, jak i metody badawcze. Stosujemy nowoczesne metody nauczania, wykorzystując dostępne w Internecie bazy danych i nowoczesne metody analizy. Zajęcia prowadzone są w małych grupach. Szczególną uwagę poświęcamy zdobywaniu praktycznych umiejętności w laboratoriach i podczas prac terenowych. Część zajęć prowadzona będzie przez Internet. Studenci mogą liczyć, że ich wykształcenie będzie naprawdę potrzebne w życiu zawodowym. W celu zapewnienia absolwentom jak najlepszego startu na rynku pracy obowiązkowe letnie praktyki studenckie odbywać się będą w firmach powiązanych z tematyką studiów.

GEOFIZYKA W GEOLOGII jest kierunkiem, który otwiera przed Tobą szerokie możliwości. Studia przygotowują do pracy zarówno w firmach komercyjnych (geofizycznych, poszukiwawczych, wydobywczych oraz związanych z przemysłem kosmicznym), jak i w jednostkach naukowych.

Absolwenci studiów I stopnia będą mogli kształcić się dalej na studiach stopnia II, pogłębiając swoją wiedzę i umiejętności. Nasi naukowcy prowadzą badania sejsmiczne w regionach polarnych, badają własności materii komet i księżyców planet-olbrzymów – to tylko niektóre spośród tematów ich prac. GEOFIZYKA W GEOLOGII pozwoli chętnym dołączyć do tego grona. Po uzyskaniu stopnia magistra absolwenci będą mieli możliwość uzyskania stopnia doktora w ramach studiów doktoranckich na obu wydziałach.

Pech dla mamutów i okazja dla paleontologów

Tar Pits w L.A. Scena z tonącą mamucicą, której szczątki uczeni odkryli tysiące lat potem.

Tar Pits w L.A. Scena z tonącą mamucicą, której szczątki uczeni odkryli tysiące lat potem.

Tar Pits to nazwa kilku stawków w Los Angeles, gdzie z głębi Ziemi wypływają węglowodory. Powodują one, że wokół unosi się silny zapach (podobny dla wylewanego asfaltu). Te o konsystencji smoły, od kilkudziesięciu tysięcy lat, stanowią pułapkę dla zwierząt. Dla naukowców jest to wyjątkowe miejsce, gdzie znajdują doskonale zachowane szczątki fauny. Inscenizacja pokazuje mamucią rodzinę z małym mamutem, którego matka tonie w węglowodorach. W parku ze stawkami znajduje się też muzeum, gdzie badane są wydobywane szczątki zwierząt.

Kosmiczna wystawa w Warszawie

Kopia lądownika Viking. Dwa lądowniki Viking 1 i Viking 2 dotarły na Marsa i przesłały wiele cennych wyników,m.in. dotyczących śladów życia. Wystawa w los Angeles.

Kopia lądownika Viking. Dwa lądowniki Viking 1 i Viking 2 dotarły na Marsa i przesłały wiele cennych wyników,m.in. dotyczących śladów życia. NASA.

Wreszcie i do Polski zawitała wystawa „Gateway to Space”. Dotychczas na świecie obejrzało ja ponad 3 mln osób. Wystawa jest pod patronatem NASA, ale zawiera zarówno radzieckie jak i amerykańskie eksponaty. Potrwa od 19 listopada 2016 roku do 19 lutego 2017 r. Znajduje się w hali wystawowej przy ul. Mińskiej 65 w Warszawie (lecz wejście jest od ul. Chodakowskiej 26). 

Oprócz obejrzenia i dotknięcia oryginalnych statków kosmicznych i kawałków Księżyca, można   skorzystać z symulatorów podróży kosmicznych, w których można zaznać niektórych efektów związanych z podróżami kosmicznymi. Czekamy na opis jak realne jest odczucie stanu nieważkości 🙂

Koło Naukowe Geofizyki UW

Uprzejmie informujemy, że na Wydziale Fizyki działa Koło Naukowe Geofizyki UW. Obecnie prezesem koła jest Anastazja Bendiukowa. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych problemami geofizyki i planetologii na nasze spotkania. W ramach spotkań odbywają się wykłady zaproszonych gości. Najbliższe spotkanie przewidujemy w czwartek 17 listopada 2016. Szczegóły będą podane na fanpage na Facebooku (Koło Naukowe Geofizyki UW).

Konferencja planetologiczna w Kaliforni

Obecnie w Pasadenie (Kalifornia,USA) odbywa się wspólna konferencja DPS/EPSC (Join the Division for Planetary Sciences and the European Planetary Science Congress). Pracownicy Zakładu Fizyki Litosfery przedstawiają cztery referaty poświęcone kometom, rzekom na Tytanie i satelicie Saturna – Enceladusowi. 

L.Czechowski i P.Witek w centrum kongresowym w Pasadenie.

L.Czechowski i P.Witek w centrum kongresowym w Pasadenie.

Schiaparelli na Marsie – pechowe lądowanie!

W Pasadenie, mimo wczesnej pory, więlu cuczestnikówobserwowałotransjmisjęz lądowania. Niestety brak dobrych wiadomości...

W Pasadenie, mimo wczesnej pory, wielu uczestników konferencji obserwowało transmisję z lądowania. Niestety brak dobrych wiadomości…

Misja ExoMars 2016, w której uczestniczą pracownicy Zakładu Fizyki Litosfery, zbliża się do krytycznego momentu. W najbliższych godzinach lądownik Schiaparelli ma osiąść na czerwonej planecie. Europejska Agencja Kosmiczna ESA ma przeprowadzić transmisję z lądowania. Zachęcamy do oglądania. Orbiter misji, Trace Gas Orbiter, będzie śledził zmiany składu atmosfery Marsa, które mogą odpowiedzieć na pytanie, czy na Marsie istnieje życie.

P.S. Jak już wiadomo, lądowanie się nie udało. Prawdopodobnie lądownik rozbił się o powierzchnię Marsa. Przyczyny niepowodzenia nie są wciąż jasne, ale najprawdopodobniej są wynikiem wad technicznych, a nie szczególnych warunków lądowania. Na szczęście, na program naukowy utrata lądownika nie ma dużego wpływu, bowiem główny program oparty jest na badaniu atmosfery i powierzchni Marsa z orbity. Lądownik i tak miał działać jedynie kilka dni. Należy jednak przypuszczać, że drugi etap misji, w trakcie którego ma być wysłany łazik, zostanie opóźniony.

http://www.space.com/34437-exomars-2016-mars-landing-complete-coverage.htm

 

Nowe wieści z okolic Jowisza

 Io (z lewej) i Europa (z prawej) na tle olbrzymiego Jowisza, zdjęcie sondy Voyager 1.

Księżyce Io (z lewej) i Europa (z prawej) na tle Jowisza, zdjęcie sondy Voyager 1. Wszystkie szczegóły tarczy planety–olbrzyma, w tym Wielka Czerwona Plama spoglądająca na Io, są układami chmur.

NASA zorganizowała dzisiaj konferencję, aby powiadomić Ziemian o wykryciu aktywnych gejzerów na Europie, księżycu Jowisza. Odkrycie nie jest zupełną nowością, ale nowe obserwacje Teleskopu Hubble’a ukazują kolumnę erupcyjną gejzeru złapanego na gorącym uczynku! Jak to możliwe, że takie zjawiska zachodzą dzisiaj na skalno–lodowym ciele wielkości ziemskiego Księżyca, znajdującym się pięć razy dalej od Słońca?

Geofizyka wyjaśnia, że przyczyną są siły pływowe, takie same jak te, które odpowiadają za zalewanie plaż morskich dwa razy dziennie. Z tym że zamiast Księżyca, o masie 1/81 masy Ziemi, pływy na Europie wywołuje Jowisz, 318 razy masywniejszy od Ziemi. Bliżej Jowisza krąży księżyc Io. Pływy na nim są znacznie potężniejsze; na tym księżycu nie wybuchają gejzery, tylko gorące wulkany.

   Gejzery Europy tryskają na 200 km ponad lodową skorupę, wynosząc w przestrzeń kosmiczną wodę z oceanu ukrytego pod lodem. Takie zjawiska zachodzą także na Enceladusie, księżycu Saturna. Okrążająca go sonda Cassini, przelatując przez pióropusze pary, mogła bezpośrednio zbadać skład ukrytego oceanu. Gejzery Europy mogą pozwolić w przyszłości innej sondzie¹ „dotknąć” tego ukrytego środowiska, jednego z najbardziej obiecujących dla potencjalnego pozaziemskiego życia.

_____

¹ Orbita sondy Juno nie pozwala na takie badania, ale na lata dwudzieste planowana jest misja Europa Multiple-Flyby Mission.

Wieści z okolic Jowisza

Juno to bSonda Juno w pobliżu Jowisza. NASA.ezzałogowa sonda NASA (Narodowej Agencji Aeronautyki i Astronautyki USA). Sonda została wystrzelona 5 sierpnia 2011 roku za pomocą rakiety Atlas V i  weszła na orbitę heliocentryczną. Po ponad dwóch latach lotu ponownie zbliżyła się do Ziemi, żeby wykorzystać jej pole grawitacyjne do przyspieszenia ruchu i skierowania na drogę do Jowisza. Takie wykorzystanie pola grawitacyjnego planet nazywamy asystą grawitacyjną.. Na polarną orbitę wokół Jowisza sonda weszła 5 lipca 2016 roku. Będzie prowadziła obserwacje Jowisza i jego pola magnetycznego do lutego 2018 r. Po wykonaniu 37 okrążeń planety zaplanowane jest wprowadzenie sondy w atmosferę Jowisza i zakończenie w ten sposób jej misji..

Kolejny sygnał kosmitów?

W dniu 15 maja 2015 roku radioteleskop RATAN-600 w Rosji (przy granicy z Gruzją) odebrał niezidentyfikowany kilkusekundowy sygnał na fali o długości 2,7 cm. Sygnał przybył z kierunku gdzie znajduje się gwiazda HD164595 oddalona od Ziemi o blisko 94 lata świetlne (widoczna w gwiazdozbiorze Herkulesa). Fakt odebrania tego sygnału ujawniono dopiero 29 sierpnia 2016. Co prawda sygnał może być wynikiem naturalnych procesów, ale zainteresował też badaczy szukających sygnałów kosmitów w ramach programu SETI. Wyniki analizy sygnału zastaną przedstawione na Międzynarodowego Kongresu Astronautycznego, który rozpoczyna się 26 września w Meksyku. Warto zauważyć, że nasz Układ Słoneczny porusza się w kierunku gwiazdozbioru Herkules z prędkością ok. 20 km/s.

Rakieta do wielokrotnego użytku

Falcon 9 - lądowanie pierwszego członu.

Falcon 9 – lądowanie pierwszego członu.

Od czasu zakończenia użytkowania amerykańskich promów kosmicznych rakiety były produktami do jednorazowego użytku. Taki sposób użytkowania jest uzasadniony może dla plastykowego kubka za 5 gr, ale nie do rakiety wartej 50 mln USD! Jednak dzięki firmie SpaceX epoka jednorazowych rakiet może się skończyć. Pisaliśmy już o jednym z lotów rakiety Falcon 9, której pierwszy człon wylądował na zdalnie sterowanej barce. Teraz ten odzyskany człon ma posłużyć do wyniesienia kolejnego satelity. Pierwszym klientem skuszonym 30% rabatem jest operator satelitów telekomunikacyjnych SES S.A. z Luksemburga. Jeszcze w tym roku rakieta Falcon 9 z „odzysku” miała wynieść satelitę SES-10 wyprodukowanego przez niemiecko-francuski koncern zbrojeniowy Airbus. Niestety, nie wiadomo czy termin ten zostanie dotrzymany, bowiem niedawno firmę SpaceX spotkało niepowodzenie – przygotowywana do startu rakieta wybuchła, niszcząc także satelitę przeznaczonego do umieszczenia na orbicie.

Jak odróżnić wybuch od trzęsienia ziemi?


W dniu wczorajszym świat obiegła informacja o kolejnej próbie jądrowej w wykonaniu Korei Północnej. Jeszcze zanim władze Korei Płn. potwierdziły doniesienia, naukowcy wiedzieli już że wstrząs o sile 5,3 M nie był wywołany przez naturalny proces, lecz właśnie wybuch bomby. Co więcej oszacowano tę energię bomby na 10 kiloton TNT. Skąd naukowcy są w stanie rozróżnić wstrząsy naturalne od tych wywoływanych sztucznie? Okazuje się że rozwiązanie jest dla sejsmologa proste – wystarczy obejrzeć sejsmogramy, czyli rejestracje drgań powierzchni Ziemi. Wybuch generuje głównie falę podłużną (P), która wywołuje krótkotrwałe drgania powierzchni Ziemi. Procesy w ognisku naturalnego trzęsienia ziemi to zwykle skomplikowane przemieszczenie mas skalnych wzdłuż uskoku generujące fale podłużne (P), poprzeczne (S) i powierzchniowe. Zdarza się jednak, że zapis bardzo głębokiego trzęsienia ziemi wygląda tak jak zapis wybuchu. Wtedy trzeba sprawdzić, czy widać na sejsmogramie falę, która przed dotarciem do stacji sejsmicznej odbiła się od powierzchni Ziemi (pP). Czas pomiędzy dojściem do odbiornika fali P i pP pozwala oszacować głębokość źródła.gwg_rys