GEOFIZYKA W GEOLOGII – nowy kierunek studiów

Geofizyka w GeologiiCzym jest Geofizyka w Geologii?Co mogę robić dalej?

Kierunek GEOFIZYKA W GEOLOGII to nowy makrokierunek stworzony wspólnie przez wydziały Geologii i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Obejmuje on studia I i II stopnia (licencjackie i magisterskie).

Fascynują Cię trzęsienia ziemi i wędrówka kontynentów? Pasjonujesz się badaniami Marsa, które prowadzą sondy kosmiczne? A może chcesz poszukiwać nowych złóż surowców naturalnych lub osiągnąć sukces w przemyśle wydobywczym? Kierunek został utworzony dla studentów zainteresowanych naukami o Ziemi i innych ciałach niebieskich i ich badaniem metodami geofizycznymi, w tym ich praktycznym zastosowaniem.

Geofizyka bada i wykorzystuje praktycznie zjawiska fizyczne zachodzące na Ziemi. Badania geofizyczne obejmują zagadnienia o przeróżnej skali, począwszy od analiz gruntów, na których stawiane są budynki, poprzez rozpoznawanie budowy geologicznej Polski, aż po budowę wewnętrzną całej planety. Sztuczne satelity pozwalają spojrzeć na Ziemię z nowego punktu widzenia. W epoce eksploracji Kosmosu doświadczenia wyniesione z badań naszej planety są wykorzystywane w badaniach innych planet, księżyców i komet, gdzie zupełnie odmiennym środowiskiem rządzą te same prawa fizyki. Zajęcia prowadzone będą przez doświadczonych pracowników Wydziałów Fizyki i Geologii. Większość zajęć odbywać się będzie na terenie kampusu Ochota, m. in. w nowo oddanym do użytku budynku Wydziału Fizyki przy ulicy Pasteura 5a. Oferujemy dostęp do nowoczesnej aparatury w laboratoriach badawczych i dydaktycznych oraz do nowoczesnego oprogramowania. Kampus jest dobrze skomunikowany z resztą miasta, docierają do niego tramwaje i autobusy, a metro jest w zasięgu przyjemnego spaceru przez Pole Mokotowskie. Wzdłuż ulicy Banacha przebiega także wygodna ścieżka rowerowa.

Kierunek GEOFIZYKA W GEOLOGII wychodzi naprzeciw potrzebom współczesnych nauk o Ziemi. Studia obejmują bloki zajęć z matematyki, fizyki, informatyki, geofizyki, geologii i planetologii. Studenci zyskają wiedzę fizyczną potrzebną do zrozumienia procesów zachodzących na powierzchni i w głębi Ziemi, doświadczenie geologiczne, niezbędne, aby powiązać teorię z rzeczywistością oraz nauczą się wykorzystywać możliwości, jakie dają współczesne techniki komputerowe. Poznają zarówno praktyczne metody poszukiwawcze i eksploatacyjne, które mają zastosowanie w gospodarce, jak i metody badawcze. Stosujemy nowoczesne metody nauczania, wykorzystując dostępne w Internecie bazy danych i nowoczesne metody analizy. Zajęcia prowadzone są w małych grupach. Szczególną uwagę poświęcamy zdobywaniu praktycznych umiejętności w laboratoriach i podczas prac terenowych. Część zajęć prowadzona będzie przez Internet. Studenci mogą liczyć, że ich wykształcenie będzie naprawdę potrzebne w życiu zawodowym. W celu zapewnienia absolwentom jak najlepszego startu na rynku pracy obowiązkowe letnie praktyki studenckie odbywać się będą w firmach powiązanych z tematyką studiów.

GEOFIZYKA W GEOLOGII jest kierunkiem, który otwiera przed Tobą szerokie możliwości. Studia przygotowują do pracy zarówno w firmach komercyjnych (geofizycznych, poszukiwawczych, wydobywczych oraz związanych z przemysłem kosmicznym), jak i w jednostkach naukowych.

Absolwenci studiów I stopnia będą mogli kształcić się dalej na studiach stopnia II, pogłębiając swoją wiedzę i umiejętności. Nasi naukowcy prowadzą badania sejsmiczne w regionach polarnych, badają własności materii komet i księżyców planet-olbrzymów – to tylko niektóre spośród tematów ich prac. GEOFIZYKA W GEOLOGII pozwoli chętnym dołączyć do tego grona. Po uzyskaniu stopnia magistra absolwenci będą mieli możliwość uzyskania stopnia doktora w ramach studiów doktoranckich na obu wydziałach.

Kwadrantydy, czyli życzenia na Nowy Rok 2017

Kwadrantydy to rój meteorów aktywny od 1 do 7 stycznia z maksimum przypadającym na 3 lub 4 stycznia. Aktywność roju jest wysoka (ok. 120 meteorów na godzinę). Radiant roju jest położony na pograniczu gwiazdozbiorów Wolarza, Herkulesa. Miejsce to łatwo znaleźć, jest bowiem niedaleko końca dyszla Wielkiego Wozu i bardzo jasnej gwiazdy Arktur. Arktur jest jest najjaśniejszą gwiazdą Wolarza (czyli alfą Wolarza).

Gwiazdozbiór Wolarza według XIX wiecznego rysunku Sidney Halla.

Prędkość meteoroidów wynosi ok. 41 km/s względem Ziemi. Dla przypomnienia: meteoroid to małe ciało, którego wejście w atmosferę powoduje pojawienie się zjawiska meteoru. Jeżeli meteoroid dotrze na powierzchnię planety to nazywany jest meteorytem. Pierwsze doniesienia o tym roju pochodzą z 1835 roku. W 2003 roku odkryto nieaktywną już kometę 2003 EH1, której parametry orbitalne są bliskie do Kwadrantydów. Prawdopodobnie jest to pozostałość po komecie zaobserwowanej w 1490 roku, która uległa później rozpadowi. dając początek komecie 2003EH1 i rojowi meteoroidów.

Zgodnie ze starym przekonaniem, życzenia pomyślane podczas obserwacji meteoru spełniają się częściej. Ciekawe, czy historycy wiedzą skąd to przekonanie?

Cztery pory roku z geofizyką (5)

O piratach, zboczeniu i deklinacji magnetycznej

 

Galeon z XVII wieku.

Galeon z XVII wieku.

Przed daleką podróżą na Pacyfik kapitan Sinobrody postanowił doprowadzić okręt do pełnej sprawności. Dotyczyło to także nawigacji. Jednym z problemów były stare mapy, na których wytarte były liczby podające deklinację magnetyczną. Mając Okularnika na pokładzie, postanowił go wykorzystać. Reszta historii jest   tutaj  .

Pełny zestaw 51 geofizycznych dla szkół ukaże się w przyszłym roku.

Spotkanie Geofizyki w Geologii

W poniedziałek 12 grudnia 2016 odbyło się spotkanie studentów 1 i 2 roku Geofizyki w Geologii w Zakładzie Fizyki Litosfery. Oprócz pracowników ZFL, byli obecni: prodziekani ds studenckich p. prof. A.Wysocka i dr hab. K. Turzyński i dyrektor Instytutu

Fotka ze spotkania w poniedziałek.

Fotka ze spotkania w poniedziałek.

Geofizyki prof. S. Malinowski. Program studiów na kierunku przedstawili: opiekun kierunku dr hab. L. Czechowski, prof. A. Wysocka i prof. Marek Grad. Po oficjalnym zakończeniu spotkania przez następne dwie godziny studenci i doktoranci wymieniali swoje doświadczenia.

 

Wydziałowa wigilia 2016

 

Występ chóru wydziałowego

Występ chóru wydziałowego

W czwartek na Wydziale Fizyki odbyła się wigilia wydziałowa. Wręczono wyróżnienia za osiągnięcia w popularyzacji i nauczaniu fizyki. Ponadto uczestnicy wysłuchali wykładu poświęconego fizyce w życiu codziennym (m.in. stabilności roweru –   więcej na ten temat tutaj ), chóru wydziałowego. Później odbyło się tradycyjne dzielenie opłatkiem i kolacja.

 

Pech dla mamutów i okazja dla paleontologów

Tar Pits w L.A. Scena z tonącą mamucicą, której szczątki uczeni odkryli tysiące lat potem.

Tar Pits w L.A. Scena z tonącą mamucicą, której szczątki uczeni odkryli tysiące lat potem.

Tar Pits to nazwa kilku stawków w Los Angeles, gdzie z głębi Ziemi wypływają węglowodory. Powodują one, że wokół unosi się silny zapach (podobny dla wylewanego asfaltu). Te o konsystencji smoły, od kilkudziesięciu tysięcy lat, stanowią pułapkę dla zwierząt. Dla naukowców jest to wyjątkowe miejsce, gdzie znajdują doskonale zachowane szczątki fauny. Inscenizacja pokazuje mamucią rodzinę z małym mamutem, którego matka tonie w węglowodorach. W parku ze stawkami znajduje się też muzeum, gdzie badane są wydobywane szczątki zwierząt.

Kosmiczna wystawa w Warszawie

Kopia lądownika Viking. Dwa lądowniki Viking 1 i Viking 2 dotarły na Marsa i przesłały wiele cennych wyników,m.in. dotyczących śladów życia. Wystawa w los Angeles.

Kopia lądownika Viking. Dwa lądowniki Viking 1 i Viking 2 dotarły na Marsa i przesłały wiele cennych wyników,m.in. dotyczących śladów życia. NASA.

Wreszcie i do Polski zawitała wystawa „Gateway to Space”. Dotychczas na świecie obejrzało ja ponad 3 mln osób. Wystawa jest pod patronatem NASA, ale zawiera zarówno radzieckie jak i amerykańskie eksponaty. Potrwa od 19 listopada 2016 roku do 19 lutego 2017 r. Znajduje się w hali wystawowej przy ul. Mińskiej 65 w Warszawie (lecz wejście jest od ul. Chodakowskiej 26). 

Oprócz obejrzenia i dotknięcia oryginalnych statków kosmicznych i kawałków Księżyca, można   skorzystać z symulatorów podróży kosmicznych, w których można zaznać niektórych efektów związanych z podróżami kosmicznymi. Czekamy na opis jak realne jest odczucie stanu nieważkości 🙂

Koło Naukowe Geofizyki UW

Uprzejmie informujemy, że na Wydziale Fizyki działa Koło Naukowe Geofizyki UW. Obecnie prezesem koła jest Anastazja Bendiukowa. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych problemami geofizyki i planetologii na nasze spotkania. W ramach spotkań odbywają się wykłady zaproszonych gości. Najbliższe spotkanie przewidujemy w czwartek 17 listopada 2016. Szczegóły będą podane na fanpage na Facebooku (Koło Naukowe Geofizyki UW).

Konferencja planetologiczna w Kaliforni

Obecnie w Pasadenie (Kalifornia,USA) odbywa się wspólna konferencja DPS/EPSC (Join the Division for Planetary Sciences and the European Planetary Science Congress). Pracownicy Zakładu Fizyki Litosfery przedstawiają cztery referaty poświęcone kometom, rzekom na Tytanie i satelicie Saturna – Enceladusowi. 

L.Czechowski i P.Witek w centrum kongresowym w Pasadenie.

L.Czechowski i P.Witek w centrum kongresowym w Pasadenie.

Schiaparelli na Marsie – pechowe lądowanie!

W Pasadenie, mimo wczesnej pory, więlu cuczestnikówobserwowałotransjmisjęz lądowania. Niestety brak dobrych wiadomości...

W Pasadenie, mimo wczesnej pory, wielu uczestników konferencji obserwowało transmisję z lądowania. Niestety brak dobrych wiadomości…

Misja ExoMars 2016, w której uczestniczą pracownicy Zakładu Fizyki Litosfery, zbliża się do krytycznego momentu. W najbliższych godzinach lądownik Schiaparelli ma osiąść na czerwonej planecie. Europejska Agencja Kosmiczna ESA ma przeprowadzić transmisję z lądowania. Zachęcamy do oglądania. Orbiter misji, Trace Gas Orbiter, będzie śledził zmiany składu atmosfery Marsa, które mogą odpowiedzieć na pytanie, czy na Marsie istnieje życie.

P.S. Jak już wiadomo, lądowanie się nie udało. Prawdopodobnie lądownik rozbił się o powierzchnię Marsa. Przyczyny niepowodzenia nie są wciąż jasne, ale najprawdopodobniej są wynikiem wad technicznych, a nie szczególnych warunków lądowania. Na szczęście, na program naukowy utrata lądownika nie ma dużego wpływu, bowiem główny program oparty jest na badaniu atmosfery i powierzchni Marsa z orbity. Lądownik i tak miał działać jedynie kilka dni. Należy jednak przypuszczać, że drugi etap misji, w trakcie którego ma być wysłany łazik, zostanie opóźniony.

http://www.space.com/34437-exomars-2016-mars-landing-complete-coverage.htm

 

Nowe wieści z okolic Jowisza

 Io (z lewej) i Europa (z prawej) na tle olbrzymiego Jowisza, zdjęcie sondy Voyager 1.

Księżyce Io (z lewej) i Europa (z prawej) na tle Jowisza, zdjęcie sondy Voyager 1. Wszystkie szczegóły tarczy planety–olbrzyma, w tym Wielka Czerwona Plama spoglądająca na Io, są układami chmur.

NASA zorganizowała dzisiaj konferencję, aby powiadomić Ziemian o wykryciu aktywnych gejzerów na Europie, księżycu Jowisza. Odkrycie nie jest zupełną nowością, ale nowe obserwacje Teleskopu Hubble’a ukazują kolumnę erupcyjną gejzeru złapanego na gorącym uczynku! Jak to możliwe, że takie zjawiska zachodzą dzisiaj na skalno–lodowym ciele wielkości ziemskiego Księżyca, znajdującym się pięć razy dalej od Słońca?

Geofizyka wyjaśnia, że przyczyną są siły pływowe, takie same jak te, które odpowiadają za zalewanie plaż morskich dwa razy dziennie. Z tym że zamiast Księżyca, o masie 1/81 masy Ziemi, pływy na Europie wywołuje Jowisz, 318 razy masywniejszy od Ziemi. Bliżej Jowisza krąży księżyc Io. Pływy na nim są znacznie potężniejsze; na tym księżycu nie wybuchają gejzery, tylko gorące wulkany.

   Gejzery Europy tryskają na 200 km ponad lodową skorupę, wynosząc w przestrzeń kosmiczną wodę z oceanu ukrytego pod lodem. Takie zjawiska zachodzą także na Enceladusie, księżycu Saturna. Okrążająca go sonda Cassini, przelatując przez pióropusze pary, mogła bezpośrednio zbadać skład ukrytego oceanu. Gejzery Europy mogą pozwolić w przyszłości innej sondzie¹ „dotknąć” tego ukrytego środowiska, jednego z najbardziej obiecujących dla potencjalnego pozaziemskiego życia.

_____

¹ Orbita sondy Juno nie pozwala na takie badania, ale na lata dwudzieste planowana jest misja Europa Multiple-Flyby Mission.