Kolejny krok w zdobywaniu Kosmosu – o co chodzi właściwie z rakietą Falcon 9?

falcon9 start

Start rakiety Falcon 9

 

W dniu 8 kwietnia 2016 r. z kosmodromu na Cap Canaveral wystartowała rakieta Falcon 9 ze statkiem kosmicznym Dragon (oba wyprodukowane przez firmę SpaceX ).  Głównym ładunkiem było zaopatrzenie dla stacji kosmicznej – ok. 1500 kg w ramach programu „kosmicznego cateringu” (Commercial Resupply Services) polegającego na dostarczaniu zaopatrzenia na Międzynarodową Stację Kosmiczną (International Space Station – ISS) przez prywatne firmy. Program ten opłacany jest przez NASA. Pod kilkoma innymi względami lot ten był pionierski. Jednocześnie dostarczono na stację nadmuchiwany moduł BEAM. Po nadmuchaniu, moduł stanie się pomieszczeniem o objętości 16 m3 (czyli małego pokoiku). Za pomocą podobnych (lecz znacznie większych) nadmuchiwanych modułów, firma Bigelow ma zamiar zbudować w ciągu kilku lat prywatną stację kosmiczną, w cenie wielokrotnie mniejszej niż obecna ISS. Stacja ta miałaby służyć do celów naukowych, technicznych, a także turystycznych. Ładunkiem dodatkowym rakiety było 16 małych satelitów typu CubeSat do celów naukowych i technicznych.

falcon9 lądowanie

Pierwszy człon po wylądowaniu na barce

Kolejnym, być może najważniejszym sukcesem, było udane lądowanie pierwszego stopnia rakiety na barce o uroczej nazwie „Of course, I still love you” (skracanej na ogół do OCISLY). Miało to miejsce 9 minut po starcie. Odzyskanie najbardziej kosztownej części rakiety pozwoli na jej wielokrotne wykorzystanie, czyli na radykalne obniżenie kosztów lotów orbitalnych. Należy pamiętać, że ceny paliwa i utleniacza są minimalne w stosunku do ceny samej rakiety. Zupełnie możliwe, że za kilkanaście lat podróże kosmos będą dostępne za cenę obecnych biletów lotniczych (no, może tych w pierwszej klasie).

makieta modulu BEAM

Makieta modułu BEAM

 

 

 

 

 

 

 

 

Leszek Czechowski

Plagi egipskie

Sentinel-3_better_than_good (2)

A dzisiaj coś ziemskiego – plagi egipskie! Taki oto obraz zaobserwował nowy satelita ESA Sentinel-3A na początku marca tego roku. Na szczęście przyczyn takiego koloru możemy się doszukiwać w samym satelicie. Mianowicie mierzy on aktywność biologiczną, na czerwono zaznaczając obszary gdzie występuje wegetacja. Ot rozwiązana zagadka 🙂

Pluszak w stratosferze

_89101876_89101875To się nazywa projekt badawczy i to już w szkole podstawowej! Dzieci z pomocą dorosłych wysłały na wysokość 25km pluszowego pieska, a jego podróż uwieczniły na filmie. Może ktoś z Was również kiedyś robił ciekawe projekty i chciałby się podzielić swoimi doświadczeniami?Pluszak

Wykłady dla szkół

Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego i władze Miasta Stołecznego Warszawy prowadzą akcję „Wykłady dla szkół”. W ramach tej akcji pracownicy Wydziału Fizyki bezpłatnie wygłaszają w szkołach wykłady na różne tematy z geofizyki, astronomii i fizyki. Aby skorzystać z tej akcji, zainteresowani nauczyciele proszeni są o kontakt z p. dr hab. Anetą Drabińską (Tel. 22 55 32 766 ).

Aktualna lista tematów wykładów znajduje się na: http://www.fuw.edu.pl/wo/?id=303

Diabły pyłowe na Marsie

800px-Marsdustdevil2

Kliknij na obrazek a zobaczysz cały filmik.

W dniu wczorajszym NASA pokazało najnowsze zdjęcie łazika Opportunity z dnia 31 marca, na którym można zaobserwować ślicznego diabła pyłowego www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6265! Diabły te, czyli wiry pyłowe, są dość powszechnym zjawiskiem w obszarach suchych na Ziemi. Powstają na zasadzie małego tornada, w którym unoszą się ziarna piasku i pyłu, ale sam wir ma znacznie mniejszą skalę. Na Ziemi ich rozmiary to ok. kilku metrów średnicy oraz kilkunastu do kilkuset metrów wysokości. Te zaobserwowane na Marsie są większe, a pierwsze wzmianki o ich występowaniu na tej planecie pochodzą z lat 70., kiedy to sondy Viking 1 i 2 dokonywały pierwszych orbitalnych oraz powierzchniowych badań Marsa.

Wizualizacja trzęsień ziemi

Polecamy ładny film obrazujący jak w ciągu wielu lat (między 2000 a 2015 rokiem) wyglądały trzęsienia ziemi na mapie Świata. Dopiero taki obraz pozwala dostrzec na jak aktywnej planecie żyjemy, choć akurat Polska ma szczęście być zlokalizowaną na terenach asejsmicznych. Życzymy udanej i słonecznej niedzieli!

EGU 2016

EGU_centre_Vienna

Centrum kongresowe w Wiedniu – miejsce corocznych konferencji EGU (Europejskiej Unii Geofizycznej). Fot. L.Czechowski

.

W ramach prezentacji planetologicznych nasza grupa Extraterrestrial Rivers Modelling Group zajmująca się modelowaniem rzek pozaziemskich przedstawi dwie prace na temat ewolucji rzek na Tytanie – satelicie Saturna. Rzeki te zawierają płynne węglowodory – metan i etan, a bryłki lodowe z zamarzniętej wody spełniają rolę piasku i kamieni. W pracy „Numerical modelling of sedimentary structures in rivers on Titan and Earth” Katarzyny Misiura i Leszka Czechowskiego pokazujemy, warunki tworzenia się różnego rodzaju rzek (roztokowych lub jednokorytowych) w zależności od parametrów rzeki. W pracy „Morphology of river deltas on Earth and Titan”  Piotra Witka i Leszka Czechowskiego pokazujemy warunki tworzenia się różnego rodzaju delt rzecznych w zależności od parametrów rzeki.

Także w ramach planetologii przedstawimy pracę na temat możliwości powstania i rozprzestrzeniania życia na Enceladusie (satelita Saturna) „The possibility of life proliferation from Enceladus” (L. Czechowski), tektonicznych problemów na Enceladusie „Subsidence of the South Polar Terrain and global tectonic of Enceladus” (Leszek Czechowski). Badania geodynamiki wnętrza Ziemi i sejsmologii reprezentuje praca „Two types of asthenospheric layers and their evolution”  (L. Czechowski i Marek Grad).