Diabły pyłowe na Marsie

800px-Marsdustdevil2

Kliknij na obrazek a zobaczysz cały filmik.

W dniu wczorajszym NASA pokazało najnowsze zdjęcie łazika Opportunity z dnia 31 marca, na którym można zaobserwować ślicznego diabła pyłowego www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6265! Diabły te, czyli wiry pyłowe, są dość powszechnym zjawiskiem w obszarach suchych na Ziemi. Powstają na zasadzie małego tornada, w którym unoszą się ziarna piasku i pyłu, ale sam wir ma znacznie mniejszą skalę. Na Ziemi ich rozmiary to ok. kilku metrów średnicy oraz kilkunastu do kilkuset metrów wysokości. Te zaobserwowane na Marsie są większe, a pierwsze wzmianki o ich występowaniu na tej planecie pochodzą z lat 70., kiedy to sondy Viking 1 i 2 dokonywały pierwszych orbitalnych oraz powierzchniowych badań Marsa.

Wizualizacja trzęsień ziemi

Polecamy ładny film obrazujący jak w ciągu wielu lat (między 2000 a 2015 rokiem) wyglądały trzęsienia ziemi na mapie Świata. Dopiero taki obraz pozwala dostrzec na jak aktywnej planecie żyjemy, choć akurat Polska ma szczęście być zlokalizowaną na terenach asejsmicznych. Życzymy udanej i słonecznej niedzieli!

EGU 2016

EGU_centre_Vienna

Centrum kongresowe w Wiedniu – miejsce corocznych konferencji EGU (Europejskiej Unii Geofizycznej). Fot. L.Czechowski

.

W ramach prezentacji planetologicznych nasza grupa Extraterrestrial Rivers Modelling Group zajmująca się modelowaniem rzek pozaziemskich przedstawi dwie prace na temat ewolucji rzek na Tytanie – satelicie Saturna. Rzeki te zawierają płynne węglowodory – metan i etan, a bryłki lodowe z zamarzniętej wody spełniają rolę piasku i kamieni. W pracy „Numerical modelling of sedimentary structures in rivers on Titan and Earth” Katarzyny Misiura i Leszka Czechowskiego pokazujemy, warunki tworzenia się różnego rodzaju rzek (roztokowych lub jednokorytowych) w zależności od parametrów rzeki. W pracy „Morphology of river deltas on Earth and Titan”  Piotra Witka i Leszka Czechowskiego pokazujemy warunki tworzenia się różnego rodzaju delt rzecznych w zależności od parametrów rzeki.

Także w ramach planetologii przedstawimy pracę na temat możliwości powstania i rozprzestrzeniania życia na Enceladusie (satelita Saturna) „The possibility of life proliferation from Enceladus” (L. Czechowski), tektonicznych problemów na Enceladusie „Subsidence of the South Polar Terrain and global tectonic of Enceladus” (Leszek Czechowski). Badania geodynamiki wnętrza Ziemi i sejsmologii reprezentuje praca „Two types of asthenospheric layers and their evolution”  (L. Czechowski i Marek Grad).

 

 

17-22 kwietnia 2016 – konferencja EGU2016

European Geosciences Union General Assembly, Wiedeń, Austria

W dnia 17-22 kwietnia 2016 roku w Wiedniu odbędzie się międzynarodowa konferencja Europejskiej Unii Nauk o Ziemi (EGU). W tym roku, wzorem lat ubiegłych, pracownicy Zakładu Fizyki Litosfery IGF WF UW wezmą w niej czynny udział. Mgr Marcin Polkowski organizuje sesję dotyczącą rozwoju otwartego oprogramowania sejsmicznego, a dr Monika Wilde-Piórko współorganizuje sesję dotyczącą ewolucji i budowy litosfery w strefach brzeżnych kratonów. Dodatkowo z sejsmologii zaprezentujemy 5 posterów, a z planetologii 1 prezentację ustną, 1 prezentację PICO oraz 4 postery.

http://egu2016.eu/home.html

 

2016-03-24 Monika Wilde-Piórko

Referat na posiedzeniu Komisji Fizyki Wody

Pałac Staszica, ul. Nowy Świat 72/74 http://www.urbanity.pl/mazowieckie/warszawa/z20171

Pałac Staszica, ul. Nowy Świat 72/74
http://www.urbanity.pl/mazowieckie/warszawa/z20171

 

 

W środę, 22 marca 2016, nasza grupa zajmująca się badaniem rzek pozaziemskich (Extraterrestrial Rivers Modelling Group) w składzie dr hab. L. Czechowski, mgr P. Witek i mgr K. Misiura została zaproszona na posiedzenie Komisji Fizyki Wody (pracującego w ramach Komitetu Gospodarki Wodnej PAN). Przedstawiliśmy referat pt. „Modelowanie rzek pozaziemskich” , który omawiał nasze plany modelowania różnego rodzaju nietypowych rzek oraz bieżące prace nad modelowaniem rzek na Tytanie. Spotkał się z dużym zainteresowaniem.

Konferencja LPSC 2016

 

Rotating_view_of_comet_on_14_July_2014_node_full_image_2

Kometa 67P/Churyumov-Gerasimenko widziana z odległości ok. 12 000 km. Obrót wokół osi trwa ok. 12 godzin. Credits: ESA/Rosetta/MPS for OSIRIS Team MPS/UPD/LAM/IAA/SSO/INTA/ UPM/DASP/IDA

 

 

 

Na konferencji 47th Lunar and Planetary Science Conference, odbywającej się w dniach 21-25 marca 2016 w miejscowości The Woodlands w Texasie, przedstawiona była praca pt. „Earthquakes on comets and their consequences” (Leszek Czechowski) dotycząca trzęsień ziemi na kometach i powstawaniem osuwisk na nich.

Odszedł profesor Dziewoński

Adam Dziewonski of Harvard University with his globes.

Adam Dziewoński na Uniwersytecie Harvarda

Z głębokim żalem zawiadamiamy o śmierci profesora Adama M. Dziewońskiego. Profesor był znanym na całym świecie geofizykiem i sejsmologiem, absolwentem geofizyki na ówczesnym Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Razem z Donem L. Andersonem stworzył bardzo popularny model budowy Ziemi PREM (Preliminary Reference Earth Model). Profesor badał także mechanizmy trzęsień Ziemi (metodą inwersji centroidalnego tensora momentu sejsmicznego). Kierowana przez Niego tzw. Grupa Harvardzka regularnie publikowała i nadal publikuje wyniki badań mechanizmów dla największych trzęsień ziemi. Profesor był jednym z pionierów globalnej tomografii sejsmicznej, dzięki której określono ogólny przepływ konwekcji w płaszczu Ziemi. Efektem tej konwekcji jest m.in. ruch kontynentów. W 1998 roku Profesor wspólnie z Donem L. Andersonem, został laureatem Nagrody Crafoorda, czyli odpowiednika nagrody Nobla w naukach o Ziemi. Profesor od lat siedemdziesiątych wykładał na Uniwersytecie Harvarda, z którym był związany do końca życia. W ostatnich latach poświęcił się badaniom wewnętrznego jądra Ziemi. Odkrył m.in. szybszy obrót jądra wewnętrznego niż obrót Ziemi.