Zaproszenie na Dzień Otwarty w ECEG w Chęcinach

Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej w Chęcinach. Fot. Szczureq (Wikipedia) 2015-09-05

Już w ten weekend Koło Naukowe Geofizyki UW weźmie udział w pokazach z okazji Dnia Otwartego Europejskiego Centrum Edukacji Geologicznej w Chęcinach (ściślej kamieniołom w Korzecku – patrz mapa poniżej).
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych na spotkanie z geofizyką i geologią. Koło ma w planach obrazowe prezentacje związane z reologią skał i konwekcją w płaszczu ziemskim, pokazy związane z polem magnetycznym naszej planety, a także związane z rozchodzeniem się fal sejsmicznych w ośrodku skalnym.
Będziemy także prezentować geofon, za pomocą, którego zarejestrujemy wykreowane, przez biorących udział w doświadczeniu, fale sejsmiczne.

W między czasie, przypominamy i zapraszamy na spotkanie Koła, na którym Profesor Marek Grad wygłosi swój wykład pod tytułem „Fale sprężyste – różne skale sejsmologii” – 9 maja, godzina 18. Prelekcja odbędzie się w sali 1.40.

Helena Ciechowska

Geofizyczna misja na Marsa!

Lądownik Insight i jego podstawowe przyrządy: sejsmograf (WTS/SEIS) i próbnik do pomiaru strumienia ciepła (Heat Flow Probe) (wg NASA).

Sejsmologia jest najprecyzyjniejszym sposobem badania głębokiego wnętrza Ziemi (tam, gdzie dowiercić się nie potrafimy, najgłębszy dotychczas odwiert to ok. 12,3 km, gdy promień Ziemi to 6371 km). Najprościej mówiąc, sejsmologia zajmuje się falami sprężystymi rozchodzącymi się we wnętrzu planety. Dzięki sejsmologii wiemy, że Ziemia składa się ze skorupy, płaszcza, jądra zewnętrznego i jądra wewnętrznego i znamy o nich wiele szczegółów. Niestety tylko na Ziemi działają duże sieci sejsmografów, zapisujących nawet niewielkie trzęsienia ziemi. Na innych ciałach niebieskich sejsmografy to rzadkość. Kilka umieszczono na Księżycu (podczas misji Apollo) i na Marsie (misje Viking). Dzisiaj z Kalifornii wyruszyła kolejna misja (tutaj jest film), która dostarczy na czerwoną planetę szereg urządzeń do pomiarów geofizycznych. Misja nazywać się miała GEMS (od Geophysical Monitoring Station), ale ostatecznie ochrzczono ją InSight, co podobno ma być akronimem od Interior exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport :-). Stacja ma nowoczesny szerokopasmowy sejsmograf (czyli rejestrujący fal o różnej długości), przyrządy do pomiaru strumienia ciepła z wnętrza planety, przyrządy do precyzyjnego określenia obrotu Marsa, reflektor laserowy i inne. Rzeczywiście, prawie sama geofizyka. Sonda miała lecieć w 2016 r., ale kłopoty z sejsmografem opóźniły misję o 2 lata 🙁 . W przygotowaniu urządzenia do wbicia sondy w regolit Marsa ważną rolę pełnili polscy uczeni i konstruktorzy. Jego działanie pokazane jest w animacji. Kto zgadnie na jakiej zasadzie to urządzenie działa? 🙂

Insight ma wylądować na Elysium Planitia (Równina Elysium). Jest to wulkaniczna równina powstała wskutek wylewów z głębokich spękań skorupy. Zawiera też wiele innych, dosyć tajemniczych struktur (patrz zdjęcie).

Różne struktury na Elysiom Planitia na Marsie (NASA)

Zbadanie wnętrza Marsa, pozwoli nam wnioskować nie tylko o tej planecie, ale o całej grupie podobnych ciał: Wenus, Merkurym, Księżycu, a może i będą nowe wnioski dotyczące Ziemi?

Koło Naukowe Geofizyki UW rusza pełną parą.

Koło Naukowe Geofizyki UW rusza pełną parą.W ostatnich dniach udało nam się wziąć udział w Dniu Otwartym Kampusu Ochota, a także przeprowadzić krótką ankietę na temat geofizyki z okazji Dnia Ziemi.

Profile sejsmiczne na Spitsbergenie.

W najbliższym czasie Koło planuje wiele imprez. Już teraz możemy zaprosić wszystkich na wykład Profesora Marka Grada, którego temat brzmi „Fale sprężyste – różne skale w sejsmologii”. Odbędzie się on 9 maja o godzinie 18 w sali 1.40 na Wydziale Fizyki przy ul. Pasteura 5.
Nasze Koło weźmie też udział w Dniu Fizyka, który odbędzie się 11 maja. Zaprezentujemy tam część swoich pokazów, które z kolei zostaną pokazane na Dniu Otwartym Europejskiego Centrum Edukacji Geologicznej w Chęcinach 13 maja. W planach są pokazy związane z magnetosferą Ziemi i rozchodzeniem się fal sejsmicznych. Koło zaprezentuje między innymi konwekcję zachodzącą w płaszczu ziemskim i wiele innych.
W niedalekich perspektywach działalności KNG są między innymi pokazy na Pikniku Naukowym, który będzie odbywał się 9 czerwca na Stadionie Narodowym.
Wszystkich zainteresowanych i zaciekawionych naszymi działaniami zapraszamy do zobaczenia, co jeszcze zostało przygotowane, na własne oczy.

H. Ciechowska

Cztery pory roku z geofizyką (7)

Schemat konwekcji i ruch płyty litosfery . Gorąca materia od spodu dopływa pod grzbiet oceaniczy, gdzie tworzy nową płytę litosfery. Płyta przesuwa się w stronę rowu oceanicznego, gdzie ulega subdukcji w płaszczu. (wg USGS). Skały płaszcza nie są stopione, lecz ulegają powolnym deformacjom wskutek długo działających sił i zachowują się wtedy jak ciecz.

Tym razem nie będzie o piratach, chociaz wcale o nich nie zapominamy :-). Zajmujemy się konwekcją w płaszczu Ziemi. Co prawda płaszcz Ziemi nie jest wcale stopiony, ale skały w warunkach dużych ciśnień i temperatur, poddane długo działającym siłom zachowują się jak ciecz, czyli mogą płynąć. Prędkość konwekcji w płaszczu Ziemi, to kilka-kilkanaście centymetrów na rok! Ale ten ruch, w ciągu miliardów lat przemieszczał całe kontynenty. Natomiast przy krótko działających siłach, skały płaszcza zachowują się jak ciało sprężyste i przenoszą fale sejsmiczne. Więcej o konwekcji w płaszczu jest tutaj

 

 

 

 

Koło Naukowe Geofizyki

Koło Naukowe Geofizyki UW powraca do życia!

W dniu 10 kwietnia 2018 odbyły się wybory Zarządu, w skład którego weszli:

prezes Helena Ciechowska,

wiceprezes – Ola Fronczak,

sekretarz – Julia Chachulska,

skarbnik – Mikołaj Zawadzki.

E-mail do KNG: ( kng@fuw.edu.pl ). Zapraszamy wszystkich miłośników nauk o Ziemi i planetach 🙂

Opiekunami naukowymi Koła są: dr Małgorzata Kozłowska (Wydział Geologii) i dr hab. Leszek Czechowski (Wydział Fizyki).

Zapraszamy! Studiuj z nami!

 

Badania polowe młodego ryftu na Nowej Zelandii. Fot. L. Czechowski.

Drodzy kandydaci na studia!

Wszystkich zainteresowanych badaniami planet i Ziemi zapraszamy na studia  na kierunku „Geofizyka w Geologii”. Więcej informacji o studiach znajdziesz w zakładkach: „Dla kandydatów”, „Kadra” i „Kontakt” w górnej części strony. Oficjalne informacje są na urzędowej stronie Wydziału Fizyki UW. Jeśli chcesz dołączyć do naszego grona, zachęcamy do jak najszybszego zgłoszenia się na nasze studia.

 

Problem NASA – badamy kometę 67P czy Tytana?

Dno wyschniętej węglowodorowej rzeki na którym wylądował Huygens (misja Cassini). fot. NASA.

 Obecnie NASA rozważa wysłanie misji badawczych na dwa ciała. Są to kometa 67P/Czuriumow–Gierasimienko i wielki księżyc Saturna – Tytan.

Kometa była niedawno badana w ramach misji Rosetta zawierającej lądownik i orbiter.  Orbiter sprawdził się doskonale (i stał się pierwszym w historii sztucznym satelitą komety), lecz nieduży lądownik Philae miał pecha, jego lądowanie przebiegało z problemami. Planowana przez NASA misja do komety miałaby na celu nie tylko rozszerzenie badań prowadzonych przez sondę Rosetta, ale i sprowadzenie próbek komety do badań na Ziemi. Byłyby to pierwsze próbki materii z jądra komety w rękach naukowców. Misja Stardust dostarczyła jedynie pył z komy (czyli z gazowo-pyłowej otoczki jądra kometarnego) komety Wild 2.  Materia kometarna ma wielkie znaczenie dla badań  początków naszego Układu Słonecznego, reprezentuje bowiem niemal nie zmieniony materiał z czasów powstawania Słońca i planet. 

Alternatywą tej wyprawy jest misja na Tytana. Ten księżyc Saturna był badany przez misję Cassini-Huygens. W jej ramach na Tytanie wylądował próbnik Huygens, zaś krążący przez wiele lat (wokół Saturna) Cassini wielokrotnie zbliżał się do Tytana, badając jego swoimi radarowymi i podczerwonymi zmysłami :-). Tytan okazał się niezwykłym ciałem, gdzie znajdują się węglowodorowe jeziora i rzeki. W ramach planowanej misji NASA, na Tytanie miałby wylądować próbnik zdolny do lotu w tamtejszej atmosferze i wielokrotnego lądowania. Mógłby więc zbadać znaczną część tego niezwykłego świata. Miałby też szukać śladów procesów biologicznych.

Decyzja co do wyboru misji ma zapaść w 2019 roku.

Oba ciała były (i są) obiektami badań prowadzonych w naszym Zakładzie Fizyki Litosfery. Dr hab. K. J. Kossacki jest współautorem pracy w prestiżowym czasopiśmie Science (2015, nr. 31 July 2015). Węglowodorowe rzeki na Tytanie (i ich porównania z rzekami ziemskimi) były tematem prac doktorskich p. dr K. Misiura i dr P. Witka. Oczywiście studenci kierunku Geofizyka w Geologii mogą pisać prace dyplomowe na tematy związane z kometami lub z Tytanem. Warto dodać, że w misjach Cassini i Rosetta znalazły się przyrządy skonstruowane przez polskich uczonych z Centrum Badań Kosmicznych PAN. 

Trajektorie materii wyrzucanej z powierzchni komety 67P obliczane przez L. Czechowskiego.

Najbliższe gwiazdki z nieba :-)

Gwiazdozbiór Wodnika na mapie kartografa Sidneya Halla (pocz. XIX w.). Kiedyś nawet atlas nieba był dziełem sztuki :-).

W końcu kwietnia i w maju będzie można oglądać kilka rojów meteorów:  Librydy o średniej aktywności, trzeba oglądać (jak sama nazwa wskazuje) w pobliżu gwiazdozbioru Wagi (jeden z gwiazdozbiorów zodiakalnych).

Dużej aktywności spodziewać się można po Lirydach, które właśnie teraz ( 21-22 kwietnia) osiągają maksimum aktywności. Ten ciekawy rój znany jest z opisów z czasów starożytnych (ok. 2000 p.n.e.). Związany jest z kometą Thachera. Duże nachylenie płaszczyzny orbity roju do ekliptyki (ok. 80 stopni) powoduje, że ciała roju nie są poddane silnym perturbacjom i dlatego nie są rozpraszane, tworząc silnie skupiony strumień ciał. Kierunek obserwacji wskaże nam jasna gwiazda Wega (trzecia co do jasności gwiazda na północnym niebie), położona oczywiście w gwiazdozbiorze Lutni.

Kolejny rój to eta Akwarydy, z maksimum aktywności ok. 6 maja. Swój radiant (czyli miejsce na niebie z którego pozornie wychodzą ich tory) to oczywiście gwiazdozbiór zodiakalny Wodnika. Podczas szczytu możemy zaobserwować meteor co minutę! Rój ten powstał z komety Halleya. Obserwować go warto od 2 rano, gdy meteory wystrzeliwane będą do ‚góry’ z nisko położonego radiantu. Ich prędkość względem Ziemi to ok. 66 km/s!.

Nie muszę przypominać, że zgodnie z tradycją, podczas obserwacji meteoru należy pomyśleć życzenie – podobno odpowiednie życzenia, odpowiednio pomyślane, spełniają się w 99%. 🙂

Zapraszamy na Dzień Otwarty Kampusu Ochota UW, sobota 14 kwietnia 2018

Nasz budynek Wydziału Fizyki UW przy ul. Pasteura 5 w Warszawie.

i na dzień otwarty głównego kampusu UW na ul. Krakowskie Przedmieście 26/28 tydzień później.

Na kampusie Ochota będziemy mogli zapoznać się z działaniami wydziałów: biologii, chemii, fizyki, geologii, matematyki (z informatyką i mechaniką)
Startujemy o godz. 11:00 na Wydziale Fizyki UW przy ul. Pasteura 5.

W programie wiele ciekawych problemów, m.in. „Jak skomunikować się z komputerem bez używania mięśni, badanie grafen, kopać bitcoinów, izolacja DNA z bakterii, rozpoznawanie meteorytów, określanie wieku wina metodami fizyki jądrowej i wiele innych. Warsztaty w laboratoriach, wykłady popularnonaukowe, pokazy, stoiska informacyjne jednostek. Nie zabraknie też nauki poprzez zabawę! Bardziej szczegółowe można znaleźć na stronach – http://doko.mimuw.edu.pl oraz na facebook.com/DOKOUW.

Wszystkiego najlepszego z okazji Wielkanocy :-)

 

Wyszytkiego najlepszego! 🙂

Święta Wielkanocne to najstarsze i najważniejsze święta chrześcijańskie. Obchodzone są na pamiątkę śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Wyznaczanie daty Świąt Wielkanocnych  odegrało znaczną rolę w rozwoju nauki.  W 325 roku, podczas Soboru Nicejskiego, ustalono, że Wielkanoc będzie się obchodzić w pierwszą niedzielę, po pierwszej wiosennej pełni Księżyca. A więc trzeba było prowadzić staranne obserwacje Słońca i Księżyca. Dzięki tym obserwacjom można było wprowadzić kalendarz gregoriański, którym posługujemy się już od ponad 4 wieków. Należy też podkreślić, że zgodnie z ustaleniami Soboru, w celu wyznaczenia daty Wielkanocy, za początek wiosny przyjmuje się 21 marca. Może to dziwić niektórych czytelników, bo obecnie i przez przez wiele lat (do 2043 roku) początek wiosny na naszej półkuli będzie przypadał na 20 marca.